Bir haziran sabahı sana uyanmak ve yola düşmek ardınsıra…
Mevsimin bir önemi yok ki olduğun her yer hayatın kendisi zaten. Anadolu gibi saklıyorsun derinliğinde tüm tutkularını,hazlarını. İnsanlar gelip geçiyor bakmadan, yaşamadan toprağında. Esenliğine uğra(ya)madan. Bilmem hatırlar mısın, atımın terkisinden sana hayran hayran baktığım o günü. Başını uzattığın pencereye imrendiğim ömrümün en uzun gününü. Başında morlu, mavili bir yazma benden habersiz gidiyordun şehrimden. Yaslandığın o pencere nasıl da şanslıydı. Yorgun ve asil bir gitme biçiminin yazdığı hikayeydin bir bakıma, kısa ve hüzün dolu.
Kaç yıl oldu, kaç tren gelip geçti burdan, saymadım. Ben yine baksam terkisinden seklavi atımın gelip geçer misin yolumdan.
Geçmezsin…
serendiperva liked this
mydreamylife liked this
kecaperi liked this
yasamakhatirlamaktir reblogged this from heikeoykusu
hayyaminsarabii liked this
matmazelraskolnikov liked this
heikeoykusu posted this